خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اند
آتش سوزنده را بر خود گلستان کرده‌اند
۱چشم خود جمعی که از رخسار نیکو بسته‌اند
پیش یوسف در بغل آیینه پنهان کرده‌اند
۲چون صدف آنان کز انجام قناعت آگهند
صلح از دریا به آب چشم نیسان کرده‌اند
۳عشقبازان از صفای دیده‌های پاک‌بین
خانهٔ آیینه را بر حسن زندان کرده‌اند
۴پنجه خونخواهی مرغان ناحق کشته است
آنچه نامش بهله این نازک میانان کرده‌اند
۵رخنه در ملک وجود از شوق سربازی کنند
گر لبی صاحبدلان چون پسته خندان کرده‌اند
۶درد و داغ عشق در زنجیر دارد روح را
شور مجنون را نظر بند این غزالان کرده‌اند
۷کاسه دریوزه شد ناف غزالان ختن
زلف مشکین که را یارب پریشان کرده‌اند؟
۸می‌پرستان فارغند از جستجوی آب خضر
صلح با آب خمار از آب حیوان کرده‌اند
۹تا رساند از صدف خود را به تاج خسروی
گوهر شهوار را زان روی غلتان کرده‌اند
۱۰گوهر شهوار گردیده است صائب قطره‌اش
هرکه را در عالم ایجاد حیران کرده‌اند
۱۱
