چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما
باده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما
۱ناله ما حلقه در گوش اجابت می‌کشد
کز سحرخیزان آن صبح بناگوشیم ما
۲قطره اشکیم با آوارگی هم کاروان
در کنار چشم از خاطر فراموشیم ما
۳فتنه صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم
گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم ما
۴بی تأمل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم
چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما
۵پیکر ما می‌کند شمشیر را دندانه‌دار
در لباس از جوهر ذاتی زره پوشیم ما
۶کار روغن می‌کند بر آتش ما آب تیغ
خون منصوریم، دایم بر سر جوشیم ما
۷خرقه درویشی ما چون زره زیر قباست
پیش چشم خلق ظاهربین قباپوشیم ما
۸نامه پیچیده را چون آب خواندن حق ماست
کز سخن فهمان آن لبهای خاموشیم ما
۹از شراب ما رگ خامی است صائب موج زن
گرچه عمری شد درین میخانه در جوشیم ما
۱۰
