سخنی کز دل بیتاب بود پردارد
نامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟
۱پوست بر پیکر من قلعه آهن شده است
رگ ز خشکی به تنم جلوه نشتر دارد
۲خبر از گوهر اسرار ندارد غواص
این محیط از نفس سوخته عنبر دارد
۳خانه از بحر جدا ساخت به یک قطره آب
دل پر آبله ای بحر ز گوهر دارد
۴تخم چون سوخت، پریشان نکند دهقانش
دل سودازده جمعیت دیگر دارد
۵گوش تا گوش زمین پر ز گرانباران است
هیچ کس نیست که باری ز دلی دارد
۶از خط افسرده نشد گرمی هنگامه حسن
جوش دریا چه غم از خامی عنبر دارد؟
۷
