غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۴۰۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزد

خضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد

۱

آه اغیار دلیل است به محرومی عشق

از نشان گرد کی از تیر قضا برخیزد؟

۲

فیض بی پرده تمنا کن اگر اهل دلی

چه سعادت ز پر و بال هما برخیزد؟

۳

پیش روشن گهران صحبت ناجنس بلاست

به نمک چون رسد از شعله صدا برخیزد

۴

شکوه از چرخ مکن تا نکند بنیادت

کاین بخاری است کزاو ابر بلا برخیزد

۵

شبنم سوخته اش گریه شادی باشد

لاله ای کز سر خاک شهدا برخیزد

۶

چه امیدست که در عالم نومیدی نیست؟

راه گم کرده ز جا راهنما برخیزد

۷

می کند آب دل سوختگان را صائب

ناله ای کز جگر خامه ما برخیزد

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: برخیزدقافیه: ـا۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. برخیزدبرخیزد
  2. عشقبرخیزد
  3. دلیبرخیزد
  4. بلاستبرخیزد
  5. بنیادتبرخیزد
  6. باشدبرخیزد
  7. نیستبرخیزد
  8. صائببرخیزد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.