غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۶۹۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد

اگر بخیل به مستی کریم می گردد

۱

به جد و جهد اگر گرگ گوسفند شود

شریر هم به ریاضت سلیم می گردد

۲

ز بیکسی به دل صاف من غباری نیست

گهر عزیز شود چون یتیم می گردد

۳

سپند ریشه دوانید در دل آتش

چه وقت اختر ما مستقیم می گردد؟

۴

در آن ریاض غمینم که غنچه پیکان

شکفته از دم سرد نسیم می گردد

۵

دل از گشودن لب می شود تهی از درد

ز رخنه ملک اگر مستقیم می گردد

۶

به چشم کم منگر در گناه اندک خویش

که هرچه خرد شماری عظیم می گردد

۷

مده به خلوت دل راه خنده را صائب

که پسته را دل ازین ره دونیم می گردد

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می گرددقافیه: ـیم۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گرددگردد
  2. شودگردد
  3. نیستگردد
  4. آتشگردد
  5. پیکانگردد
  6. دردگردد
  7. خویشگردد
  8. صائبگردد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.