که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟
که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد
۱مرا کشیده به زنجیر نازک اندامی
که پیچ و تاب سر زلف در کمر دارد
۲ز بس که محو شدم در نظاره قاتل
نشد که زخم من از تیغ آب بر دارد
۳ز برق و باد قدم وام کن به سیر چمن
که نوبهار ز هر برگ بال و پر دارد
۴ز کام هر دو جهان آستین فشان گذرد
دل رمیده ما تا چه در نظر دارد
۵ز سست عزمی خود ما به خضر محتاجیم
و گرنه سیل چه حاجت به راهبر دارد
۶مشو به تافتن رو، ز خصم کجرو امن
هدف ز پشت کمان بیشتر خطر دارد
۷خطر ز راهزنان کمترست پیرو را
که پیش روی خود از رهنما سپر دارد
۸مکن ز بستگی کار خویش شکوه که نی
به قدر بند درین بوستان شکر دارد
۹مگر فتد به غلط سیل را به اینجا راه
وگرنه کیست که ما را ز خاک بردارد
۱۰رسید سرو ز بی حاصلی به آزادی
کدام نخل برومند این ثمر دارد؟
۱۱ز قرب سیمبران کاهش است قسمت ما
که در گداز بود رشته تا گهر دارد
۱۲درآ به عالم آب از جهان هشیاری
که هر حباب در او عالم دگر دارد
۱۳از شب دگران راست یک سحر صائب
ز آه سرد شب ما دو صد سحر دارد
۱۴
