غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۳۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند

به تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند

۱

گل پیاده اوسرورا خجل دارد

اگر سوار شود در میان زین چه کند

۲

اگر نه فکر عقیق دهان او باشد

کسی علاج جگرهای آتشین چه کند

۳

چه مرده اید که رحمت به ما چه خواهد کرد

جز این لطف کند یار نازنین چه کند

۴

ز وصف ذره بودبی نیاز پرتومهر

سخن بلند چو افتاد آفرین چه کند

۵

یکی است نسبت برق فنا به آهن و موم

حصار عافیت خودکس آهنین چه کند

۶

خیالش از دل تنگم چه می کشد صائب

به تنگنای صدف گوهر ثمین چه کند

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: چه کندقافیه: ـین۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«چه کند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. کندکند
  2. داردکند
  3. باشدکند
  4. کردکند
  5. پرتومهرکند
  6. مومکند
  7. صائبکند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.