غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۶۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

حرامزاده کجا چون حلالزاده بود

۱

حضور دل نشود با گشاده رویی جمع

که شاهراه حوادث در گشاده بود

۲

شود به عالم صورت روان هر که اسیر

چو آب آینه پیوسته ایستاده بود

۳

کف گشاده محال است زیر دست شود

که گل به شاخ سوارست اگر پیاده بود

۴

چنان که خانه ز گلجام می شود روشن

صفای خانه دلها ز جام باده بود

۵

حضور اگر طلبی بی اراده شو صائب

که آرمیده بود هرکه بی اراده بود

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بودقافیه: ـاده۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بودبود
  2. جمعبود
  3. اسیربود
  4. شودبود
  5. روشنبود
  6. صائببود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.