اگر به پیرهن گل وگلاب باز آید
امید هست به جوی من آب باز آید
۱شکسته پر وبالم درست خواهد شد
به آشیانه چو مرغ کباب باز آید
۲رم از طبیعت آهوی چشم اگر برود
امید هست که عمر از شتاب بازآید
۳حضور رفته ز دوران مجوی هیهات است
که شبنم از سفر آفتاب باز آید
۴دوبار اهل نظر را به آب نتوان راند
به چشم من کی از افسانه خواب باز آید
۵چو ایستاد ز گردش کباب می سوزد
چنان مکن که دل از اضطراب باز آید
۶دلم ز آینه رویان به سینه برگردید
به حسرتی که سکندر ز آب باز آید
۷عنان آه توان باز زد ز لب صائب
اگر به روزن دود کباب باز آید
۸
