غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۹۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید

که در خیال چه سان بی‌نقاب می‌آید

۱

ز نوشخند تو زهر عتاب می‌بارد

ز حرف تلخ تو کار شراب می‌آید

۲

ز روی گرم تو دل‌ها چنان ملایم شد

که زخم آینه بر هم چو آب می‌آید

۳

ز نغمه مستی می می‌کنند مخموران

درین چمن ز هوا کار آب می‌آید

۴

قدم شمرده نهد حسن در قلمرو خط

چو عاملی که به پای حساب می‌آید

۵

مگر ز توبه پشیمان شد آن بهار امید

که رنگ رفته به روی شراب می‌آید

۶

به بر چگونه کشم آن میان نازک را

که در خیال به صد پیچ و تاب می‌آید

۷

مگر ز صبح بنا گوش یار نور گرفت

که بوی یاسمن از ماهتاب می‌آید

۸

حریف عشق نگردیده پرده ناموس

کجا نهفتن بحر از حباب می‌آید

۹

ز خط یار نظر بستن اختیاری نیست

که از مطالعه بی‌خواست خواب می‌آید

۱۰

جز این که گرد برآرد ز هستیم صائب

دگر چه زین دل پر اضطراب می‌آید

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌آیدقافیه: ـاب۹ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. می‌آیدمی‌آید
  2. می‌باردمی‌آید
  3. شدمی‌آید
  4. مخمورانمی‌آید
  5. خطمی‌آید
  6. امیدمی‌آید
  7. رامی‌آید
  8. گرفتمی‌آید
  9. ناموسمی‌آید
  10. نیستمی‌آید
  11. صائبمی‌آید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.