غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۳۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اند

لعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

۱

ای شاخ گل ببال که در مزرع وجود

چون خال دل‌فریب تو تخمی نَکِشته‌اند

۲

ظاهر نمی‌شود که چه مضمون دلکش است

هرچند خط سبز ترا خوش نوشته‌اند

۳

دل را به آب دیده خونبار تازه دار

کاین دانه را به زحمت بسیار کِشته‌اند

۴

از کجروی عنان نگه را کشیده دار

کاین تار را به دقت بسیار رشته‌اند

۵

اوراق چرخ زیر وزبر گشته سال‌ها

تا نسخه وجود تو بیرون نوشته‌اند

۶

نان تو چون فطیر بماند در این تنور

با دست خود خمیر تو در هم سرشته‌اند

۷

از دودش آفتاب قیامت زبانه‌ای است

در آتشی که دانه ما را برشته‌اند

۸

جمعی که سایه بر سر افتادگان کنند

در سایه حمایت بال فرشته‌اند

۹

ایمن مشو که نیست مگر بهر امتحان

صائب اگر عنان تو از دست هِشته‌اند

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: اندقافیه: ـشته۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«اند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. برشته‌اندسرشته‌اند
  2. وجودنکشته‌اند
  3. استنوشته‌اند
  4. دارکشته‌اند
  5. داررشته‌اند
  6. سال‌هانوشته‌اند
  7. تنورسرشته‌اند
  8. استبرشته‌اند
  9. کنندفرشته‌اند
  10. امتحانهشته‌اند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.