در زیر خرقه شیشه می را نگاه دار
این ماه را نهفته در ابر سیاه دار
۱از ریشه بر میار نهال امید را
ته شیشه ای برای صبوحی نگاه دار
۲بی شاهد و شراب شب ماه مگذران
چشمی به روی ساقی و چشمی به ماه دار
۳پیر مغان ز توبه ترا منع اگر کند
زنهار گوش هوش به آن خیر خواه دار
۴بال وپری است نشو و نما را زمین پاک
پاس نفس برای دم صبحگاه دار
۵خودبین شود ز آینه بی غبار، نفس
دل را نهفته درته گرد گناه دار
۶عرض صفای سینه مده پیش غافلان
درپیش زنگی آینه خود سیاه دار
۷ماهی محیط را بسر از خامشی کشید
صائب به بزم باده زبان را نگاه دار
۸
