غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۷۰۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دل راز سینه درنظر دلستان برآر

آیینه پیش یوسف از آیینه دان برآر

۱

کار غیور عشق شراکت پذیر نیست

دل رابه نقد ازهمه کار جهان برآر

۲

مگذار رنگ جسم پذیرد روان پاک

این مغز رابه نرمی ازین استخوان برآر

۳

با برق همرکاب بودجلوه بهار

خود را به زخم خار درین گلستان برآر

۴

آزادگی و بی ثمری کن شعار خویش

دامان خود چو سرو ز دست خزان برآر

۵

گلزار خود ز سبزه بیگانه پاک کن

آنگاه درملامت مردم زبان برآر

۶

در شوره زار تخم نکویی ثمر دهد

چون دوستان مراد دل دشمنان برآر

۷

در بند خارزار علایق چه مانده ای؟

دستی به جمع کردن دامان جان برآر

۸

چون پای قطع راه نداری ز کاهلی

خاری به دست از قدم رهروان برآر

۹

شاید دچار دامن اهل دلی شوی

چون آفتاب دست به گرد جهان برآر

۱۰

صائب حریف سیل حوادث نمی شوی

مردانه رخت خویش ازین خاکدان برآر

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: برآرقافیه: ـان۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«برآر» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. برآربرآر
  2. نیستبرآر
  3. پاکبرآر
  4. بهاربرآر
  5. خویشبرآر
  6. کنبرآر
  7. دهدبرآر
  8. ایبرآر
  9. کاهلیبرآر
  10. شویبرآر
  11. شویبرآر

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.