غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۷۱۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

پیکان یار را به دل و جان نگاه دار

تاممکن است عزت مهمان نگاه دار

۱

عینک به چشم هر که نهد شیشه دل شود

ای شوخ چشم،عزت پیران نگاه دار

۲

رم می کند غزال من از نوشخند گل

ای غنچه دست خود ز گریبان نگاه دار

۳

در هر گذر سبیل مکن آبروی خویش

ای خضر پاس چشمه حیوان نگاه دار

۴

ای خط مبر طراوت آن روی را تمام

یک قطره بهر سیب زنخدان نگاه دار

۵

ای سینه صرف صبح مکن آه را تمام

مدی برای شام غریبان نگاه دار

۶

صائب مده به دست هوا اختیار دل

این کشتی شکسته ز طوفان نگاه دار

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: نگاه دارقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«نگاه دار» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. داردار
  2. شوددار
  3. گلدار
  4. خویشدار
  5. تمامدار
  6. تمامدار
  7. دلدار

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.