غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۷۹۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

حدیث عشق نگیرد به زاهدان هرگز

ز بوی گل نشود جغد شادمان هرگز

۱

به عاقلان نتوان دوخت داغ سودا را

تنور سرد نگیرد به خویش نان هرگز

۲

اگر چه کوه غم روزگاربردل ماست

نبوده ایم به طبع کسی گران هرگز

۳

به تلخ و شور جهان همچو بحر ساخته ایم

نخورده ایم غم رزق در جهان هرگز

۴

همیشه همسفر همت بلند خودیم

نداده ایم به دست کسی عنان هرگز

۵

اگر چه نغمه طرازی مسلم است به ما

نخوانده ایم نوایی به بلبلان هرگز

۶

همیشه در صدد عیبجویی خویشیم

نبوده ایم پی عیب دیگران هرگز

۷

(میان آینه و زشت رو صفایی نیست

به اهل دل نشود چرخ مهربان هرگز)

۸

اگر چه غنچه آن گلشنیم ما صائب

نبسته ایم دل خود به گلستان هرگز

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: هرگزقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«هرگز» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. هرگزهرگز
  2. راهرگز
  3. ماستهرگز
  4. ایمهرگز
  5. خودیمهرگز
  6. ماهرگز
  7. خویشیمهرگز
  8. نیستهرگز
  9. صائبهرگز

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.