غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۸۴۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

حجت شور قیامت لب خندان تو بس

هم نبرد صف محشر صف مژگان تو بس

۱

قبله زنده دلان غنچه خندان تو بس

زمزم سوختگان چاه زنخدان تو بس

۲

گر همه روی زمین لشکر ایمان گیرد

علم افراختن زلف پریشان تو بس

۳

نگشایند در جنت اگر بر رخ ما

دلگشاینده ماچاک گریبان تو بس

۴

خط یاقوت اگر از لوح جهان محو شود

سرخط سبزه جنت خط ریحان تو بس

۵

گل رخسار ترا شبنم بیگانه مباد

عرق شرم به صد چشم نگهبان تو بس

۶

لاله زاری شود از نامه سیاهان گرخاک

همه را شبنمی از قلزم احسان تو بس

۷

مهر و مه گر به شبستان تو پرتو ندهند

چون گهر، صافدلی شمع شبستان تو بس

۸

ای دل از شور قیامت چه توقع داری ؟

شوری بخت، نمکدان سر خوان توبس

۹

گر نبخشد گل جنت به تهیدستی ما

دامن پرگل ما گوشه دامان تو بس

۱۰

صائب این آن غزل خواجه نظیری است که گفت

هر که برهان طلبد قول تو برهان تو بس

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: تو بسقافیه: ـان۱۰ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«تو بس» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. بسبس
  2. بسبس
  3. گیردبس
  4. مابس
  5. شودبس
  6. مبادبس
  7. گرخاکبس
  8. ندهندبس
  9. داریتوبس
  10. مابس
  11. گفتبس

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.