چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش
شیرازه اوراق دل از چین جبین باش
۱چون آتش سوزان مشو ازباد سبکسر
چون آب ز روشن گهری خاک نشین باش
۲از خشکی اگر ابر گهربار نگردی
درپرورش دانه افشانده، زمین باش
۳در بستن چشم است اگر هست گشادی
دررهگذر صید،طلبکار کمین باش
۴دنباله روان راست خطر بیش ز رهزن
آگاه ز خود درنفس بازپسین باش
۵خواهی که به روشن گهری نام برآری
در روی زمین خانه نشین همچو نگین باش
۶شاید دری از غیب به روی تو گشایند
چون خال درآن کنج دهن گوشه نشین باش
۷صائب نبود زیر فلک جای اقامت
چون موج، سبکسیر درین شوره زمین باش
۸
