نفس سوخته روشنگر جان است مرا
چون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
۱دل سودا زده ام جوش بهاران دارد
چهره از درد اگر برگ خزان است مرا
۲بیخودی گرد ملال از دل من می شوید
رفتن دل به نظر آب روان است مرا
۳گرچه افتاده‌ام اما پی برداشتنم
هر که قد راست کند تیر و سنان است مرا
۴گردش چرخ محال است مرا پیر کند
همت پیر مغان، بخت جوان است مرا
۵نتوان شست به هر صید گشادن، ورنه
آه تیری است که دایم به کمان است مرا
۶می کند سلسله عمر ابد را کوتاه
گرهی چند که در رشته جان است مرا
۷در سفر عادت سیلاب بهاران دارم
سختی راه طلب، سنگ فسان است مرا
۸در خریداری درد تو به جان بی تابم
ورنه یوسف به زر قلب گران است مرا
۹نیست چون سرو، مرا بی ثمری بر دل بار
که ز آسیب خزان خط امان است مرا
۱۰آب از دیده خورشید گشاید صائب
در دل آیینه عذاری که نهان است مرا
۱۱
