غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۱۶۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مدار چشم ازین کور باطنان انصاف

که گشته است به عنقا هم آشیان انصاف

۱

زبس به فرق لگد خوردم و ننالیدم

به بردباری من داد آستان انصاف

۲

به سیم قلب خریدند ماه کنعان را

نمی دهند هنوز اهل کاروان انصاف

۳

مباد لب به حدیث طمع بیالایی

نمی دهند ز بخل اهل این زمان انصاف

۴

شکر به سعی بهار از زمین شوره نرست

مجو ز مردم این تیره خاکدان انصاف

۵

تو نیز گوشه بگیر از جهانیان صائب

کنون که گوشه گرفته است از جهان انصاف

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: انصافقافیه: ـان۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«انصاف» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. انصافانصاف
  2. ننالیدمانصاف
  3. راانصاف
  4. بیالاییانصاف
  5. نرستانصاف
  6. صائبانصاف

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.