دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ
شبی به روز نکردیم زیر پای چراغ
۱به ناامیدی من رحم کن که می سوزد
طبیب بر سر بالین من به جای چراغ
۲همیشه زیر سیاهی است داغ روزن من
درآن حریم که تاریک نیست پای چراغ
۳بس است معذرت کشتنم پشیمانی
که آه سرد نسیم است خونبهای چراغ
۴اگر چه ریخت ز هم تاروپود فانوسم
به گردش است همان درسرم هوای چراغ
۵اگر ستاره به خورشید می رسد صائب
کجا رسد به رخ آتشین صفای چراغ ؟
۶
