غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۹۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مبر به جای اطاعت به کار طاعت را

گران به خاطر مردم مکن عبادت را

۱

قبول خلق حجاب است از قبول خدا

نهفته دار به مجمع ز خلق، طاعت را

۲

اگر خدای جهان را سمیع می دانی

مکن بلند برای خدا تلاوت را!

۳

به میهمانی مردم مرو، وگر بروی

کم از فضیلت طاعت مدان اطاعت را

۴

بشوی دست ز ورد و نماز، وقت طعام

ز انتظار مکن خون به دل جماعت را

۵

چه لازم است کنی ختم، میهمانی را؟

به مجمعی که روی، ختم کن تلاوت را

۶

مگیر از دهن خلق، حرف را زنهار

به آسیا چو شدی پاس دار نوبت را

۷

ز خلق خوش، شکر و شیر باش با احباب

ز روی ترش مکن تلخ، کام الفت را

۸

مشو چو بی خبران از مناسبت غافل

مکن به خلوتیان جمع، اهل صحبت را

۹

ضیافتی که در آنجا توانگران باشند

شکنجه ای است فقیران بی بضاعت را

۱۰

درین زمان که عقیم است جمله صحبت ها

کناره گیر و غنیمت شمار عزلت را

۱۱

اگر قدم نتوانی ز بزم خلق کشید

به گوش جان بشنو صائب این نصیحت را

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: راقافیه: ـت۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. خدارا
  3. دانیرا
  4. برویرا
  5. طعامرا
  6. رارا
  7. زنهاررا
  8. احبابرا
  9. غافلرا
  10. باشندرا
  11. هارا
  12. کشیدرا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.