نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید برون
از تنور سرد هیهات است نان آید برون
۱جسم سوزان مرا خاک از دهن بیرون فکند
چون هما از عهده این استخوان آید برون؟
۲هر کجا بی پرده گردد روی آتشناک او
خود به خود آیینه از آیینه دان آید برون
۳ای که می خندی چو گل بر سینه صد چاک من
باش تا آن شاخ گل دامن کشان آید برون
۴تازه خواهد شد ز خجلت زخم دیرین ساله اش
گر به دعوی ماه با آن دلستان آید برون
۵شاخ گل بی تاب چون دست زلیخا می شود
یوسف ما چون ز طرف بوستان آید برون
۶تا دل از زلفش برآمد روی آسایش ندید
وای بر مرغی که شب از آشیان آید برون
۷راست سازد در کمان آهو نفس را همچو تیر
چون به عزم صید، آن ابرو کمان آید برون
۸لاف عشق بوالهوس ظاهر شد از آه دروغ
تیر کج رسوا شود چون از کمان آید برون
۹بی تأمل هر که دست از آستین بیرون کند
زردرو از باغ صائب چون خزان آید برون
۱۰
