ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟
ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
۱عالمی را روی دل در قبله ابروی توست
تو چنین حیران ابروی دلارای که ای؟
۲شمع و گل چون بلبل و پروانه شیدای تواند
ای بهار زندگی آخر تو شیدای که ای؟
۳نعل در آتش ز سودای تو دارد آفتاب
ای سمن سیما تو سرگردان سودای که ای؟
۴چون دل عاشق نداری یک نفس یک جا قرار
سر به صحرا داده زلف چلیپای که ای؟
۵تلخی زهر از حلاوت های عالم می کشی
چاشنی گیر لب لعل شکرخای که ای؟
۶چشم می پوشی ز گلگشت خیابان بهشت
در کمین جلوه سرو دلارای که ای؟
۷نشکنی از چشمه کوثر خمار خویش را
از خمارآلودگان جام صهبای که ای؟
۸نیست غمازی طریق عاشقان پرده پوش
ورنه صائب خوب می داند که رسوای که ای
۹
