غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۰۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب

شتر گسسته مهارست و ساربان در خواب

۱

گذشت عمر چو آب روان و ما غافل

بنای خانه بر آب است و پاسبان در خواب

۲

چگونه چشم تو در خواب حرف می گوید؟

ز شوق حرف زنم با تو آنچنان در خواب

۳

اگر نه قوت سحرست، چشم یار چرا

کشیده دارد ز ابروی خود کمان در خواب؟

۴

سواد شعر تو صائب جلای چشم دهد

ندیده است چنین سرمه اصفهان در خواب

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: در خوابقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«در خواب» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. خوابخواب
  2. غافلخواب
  3. گویدخواب
  4. چراخواب
  5. دهدخواب

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.