غزلیات

شمارهٔ ۱۰۲ وحشی بافقی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز پیش دیده تا جانان من رفت

تو پنداری که از تن جان من رفت

۱

اگر خود همره جانان نرفتم

ولی فرسنگها افغان من رفت

۲

سر و سامان مجو از من چو رفتی

تو چون رفتی سر و سامان من رفت

۳

چه دید از من که چون بر هم زدم چشم

چو اشک از دیدهٔ گریان من رفت

۴

از آن پیچم به خود چون مار ، وحشی

که گنج کلبهٔ ویران من رفت

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: من رفتقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«من رفت» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. رفترفت
  2. نرفتمرفت
  3. رفتیرفت
  4. چشمرفت
  5. وحشیرفت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ وحشی بافقی

۶۵۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳۹۷ شعر) قرار دارد.