غزلیات

شمارهٔ ۱۴۴ وحشی بافقی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آن مستی تو دوش ز پیمانهٔ که بود

چندین شراب در خم و خمخانهٔ که بود

۱

ای مرغ زود رام که آورد نقل و می

دام فریب آب که و دانهٔ که بود

۲

روشن بسان آتش حسنت می که شد

شمعت زبانه کش پی پروانهٔ که بود

۳

آوازه‌ات به مستی و رندی بلند شد

افشای آن ز نعرهٔ مستانهٔ که بود

۴

وحشی چه پرسش است که شد با که آشنا

خود گو که او به غیر تو بیگانه که بود

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: که بودقافیه: ـانه۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بودبود
  2. میبود
  3. شدبود
  4. شدبود
  5. آشنابود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ وحشی بافقی

۶۵۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳۹۷ شعر) قرار دارد.