غزلیات

شمارهٔ ۱۵۰ وحشی بافقی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

زان عهد یاد باد که از ما به کین نبود

بودش گمان مهر وهنوزش یقین نبود

۱

اقرار مهر کردم وگفتم وفاکنی

کشتی مرا قرار تو با من چنین نبود

۲

انکار مهر سد ره سد تغافل است

اما چه سود چون دل ما پیش بین نبود

۳

من خود گره به کار خود انداختم که تو

زین پیش با منت گرهی بر جبین نبود

۴

افسانه‌ایست بودن شیرین به کوهکن

آن روز چشم فتنه مگر در کمین نبود

۵

وحشی کسی که چشم وفا داشتم ازو

زود ازنظر فکند مرا چشم این نبود

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: نبودقافیه: ـین۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«نبود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. نبودنبود
  2. وفاکنینبود
  3. استنبود
  4. تونبود
  5. کوهکننبود
  6. ازونبود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ وحشی بافقی

۶۵۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳۹۷ شعر) قرار دارد.