سوزِ تبِ فراقِ تو درمان‌پذیر نیست
تا زنده‌ام چو شمع از اینم گزیر نیست
۱هر درد را که می‌نگری هست چاره‌ای
دردِ محبت است که درمان‌پذیر نیست
۲هیچ از دلِ رمیدهٔ ما کس نشان نداد
پیدا نشد عجب که به دامی اسیر نیست
۳بر من کمان مکش که از آن غمزه‌ام هلاک
بازو مساز رنجه که حاجت به تیر نیست
۴رفتی و از فراقِ تو از پا درآمدم
باز آ که جز تو هیچ کسم دستگیر نیست
۵سهل است اگر گهی گذرد در ضمیرِ تو
وحشی که جز تو هیچ کسش در ضمیر نیست
۶
