جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـایمدیوان شمس

مگو کُه را اگر آرد صدایی

که‌ای کُه نامدی‌، گفتی که آیم

واژهٔ قافیهقافیه: ـایمدیوان شمس

من چو در گور درون خفته همی‌فرسایم

چو بیایی به زیارت سره بیرون آیم

واژهٔ قافیهردیف: با توقافیه: ـآیممختارنامه

گه نعره زن قلندر آیم با تو

گه پیش فتاده بر سر آیم با تو

واژهٔ قافیهقافیه: ـایمدیوان اشعار

من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

ولی هرگز نمی بینم تو را چندان که می آیم

واژهٔ قافیهقافیه: ـایمدیوان اشعار

فضای ملک سخن گرچه قاف تا قاف است

ز فکر قافیه هر لحظه تنگ می آیم

واژهٔ قافیهقافیه: ـایمغزلیات

چو عمر رفته ندارم امید برگشتن

غنیمت است ‌که‌ گاهی به یاد می‌آیم

واژهٔ قافیهقافیه: ـآیمغزلیات

با عشق نه نامیست نه ننگم‌ که برآیم

از خانه دگر با که بجنگم‌که بر آیم

واژهٔ قافیهقافیه: ـایمدیوان اشعار

نیک بد گفتن من پیشه گرفت

تا به بد گفتن او پیش آیم

واژهٔ قافیهردیف: بر نمی آیمقافیه: ـاندیوان اشعار

ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم

چو نخل موم با خورشید تابان برنمی آیم

واژهٔ قافیهردیف: گستاخقافیه: ـیمدیوان اشعار

تا کی ز رخت پرده گشایم گستاخ

وز لعل لبت بوسه ربایم گستاخ

هم‌قافیهردیف: افتادستقافیه: ـیمغزلیات

تا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادست

دلِ سودازده از غُصه دو نیم افتادست

هم‌قافیهقافیه: ـیمغزلیات

فتوی پیرِ مُغان دارم و قولی‌ست قدیم

که حرام است مِی آن جا که نه یار است ندیم