جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییقطعات

پس از دو سال که بختت به خانه باز آورد

چرا ز خانهٔ خواجه به در نمی‌آیی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییاشعار منتسب

بیا حافظ به جان این پند بشنو

که گر از پا درافتی با سر آیی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان اشعار

تو پری‌زاده ندانم ز کجا می‌آیی

کآدمیزاده نباشد به چنین زیبایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان اشعار

چنانم در دلی حاضر که جان در جسم و خون در رگ

فراموشم نه‌ای وقتی که دیگر وقت یاد آیی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان اشعار

همه چشمیم تا برون آیی

همه گوشیم تا چه فرمایی

واژهٔ قافیهردیف: من چه دانمقافیه: ـاییدیوان شمس

مرا گویی که‌رایی؟ من چه دانم

چنین مجنون چرایی؟ من چه دانم

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

چه نالد نای بیچاره جز آنک دردمد نایی

ببین نی‌های اشکسته به گورستان چو می‌آیی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

مرا پرسید آن سلطان به نرمی و سخن‌خایی

عجب امسال ای عاشق بدان اقبالگه آیی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

زهی لطفی که بر بستان و گورستان همی‌ریزی

زهی نوری که اندر چشم و در بی‌چشم می‌آیی

واژهٔ قافیهردیف: که سبحان الذی اسریقافیه: ـاییدیوان شمس

حجاب از چشم بگشایی که سبحان الذی اسری

جمال خویش بنمایی که سبحان الذی اسری

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

در حال مگر درت فروبسته‌ست

کاندر پیکار قال می‌آیی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

آن شمع چو شد طرب فزایی

پروانه دلان به رقص آیی