جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـرددیوان شمس

خون ما در تن ما آب حیاتست و خوش است

چون برون آید از جای ببینش همه ارد

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـندیوان اشعار

خبر زان گوهر نایاب هر موجی کجا یابد؟

که از گرداب، دریا مهر حیرت بر دهند ارد

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـمغزلیات

شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد

سفالین ‌کوس ‌درویشان ز بس‌ خشک است ‌نم د‌ارد

هم‌قافیهقافیه: ـارددیوان اشعار

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد

هم‌قافیهقافیه: ـارددیوان اشعار

که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

که عیش خلوت بی او کدورتی دارد

هم‌قافیهقافیه: ـارددیوان اشعار

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

هم‌قافیهقافیه: ـارددیوان شمس

خوش عادت خوش خو که محمد دارد

ما را شب تیره بینوا نگذارد

هم‌قافیهقافیه: ـارددیوان شمس

بیچاره کسی که می ندارد

غوره به سلف همی‌فشارد

هم‌قافیهقافیه: ـاردرباعیات

گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

کش نشکند و هم به زمین نسپارد

هم‌قافیهردیف: کشتنی استقافیه: ـارددیوان اشعار

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی است

از حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

هم‌قافیهقافیه: ـارددیوان اشعار

کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

ببوس دیده او را که بر تو حق دارد

هم‌قافیهردیف: چراغقافیه: ـارددیوان اشعار

این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغ

تخم مهری در دل پروانه می کارد چراغ