جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـالدیوان اشعار

مرا بر سخن پادشاهی و امر

ز من نیست بل کز رسول است و ال

هم‌قافیهقافیه: ـالرباعیات

ماهی که نظیر خود ندارد به جمال

چون جامه ز تن برکشد آن مشکین‌خال

هم‌قافیهردیف: حیرت آمدقافیه: ـالغزلیات

عشقِ تو نهالِ حیرت آمد

وصلِ تو کمالِ حیرت آمد

هم‌قافیهقافیه: ـالغزلیات

خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

که به ما می‌رسد زمانِ وصال

هم‌قافیهقافیه: ـالغزلیات

شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

بیا که بویِ تو را میرم ای نسیمِ شِمال

هم‌قافیهردیف: توقافیه: ـالغزلیات

ای آفتاب آینه دار جمال تو

مشک سیاه مجمره گردان خال تو

هم‌قافیهردیف: دوستقافیه: ـالمواعظ

آن به که چون منی نرسد در وصال دوست

تا ضعف خویش حمل کند بر کمال دوست

هم‌قافیهردیف: محمدقافیه: ـالمواعظ

ماه فروماند از جمال محمد

سرو نباشد به اعتدال محمد

هم‌قافیهقافیه: ـالمواعظ

إِنَّ هَوَی النَّفْسِ یَقُدُّ الْعِقال

لا یَتَهَدّیٰ وَ یَعِی ما یُقال

هم‌قافیهقافیه: ـالمواعظ

توانگری نه به مال است پیش اهل کمال

که مال تا لب گور است و بعد از آن اَعمال

هم‌قافیهردیف: بکردقافیه: ـالدیوان اشعار

خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

خطی برسید و دفع آن خال بکرد

هم‌قافیهقافیه: ـالدیوان اشعار

گر دست دهد دولت ایام وصال

ور سر برود در سر سودای محال