جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـانندغزلیات

سَمَن‌بویان، غُبارِ غَم چو بِنْشینَنْد؛ بِنْشانَنْد

پَری‌رویان، قَرار از دِل چو بِسْتیزَنْد؛ بِسْتانَنْد

هم‌قافیهقافیه: ـانندمواعظ

بیفکن خیمه تا محمل برانند

که همراهان این عالم روانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

آنجا بنشین که همنشین مردانند

تا دود کدورت ترا بنشانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

ورای پردهٔ جانت، دلا خلقان پنهانند

ز زخم تیغ فردیت، همه جانند و بی‌جانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

سر مستان را ز محتسب ترسانند

شد محتسب مست همه میدانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

مردان رهت که سر معنی دانند

از دیدهٔ کوته نظران پنهانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

من بندهٔ آن قوم که خود را دانند

هردم دل خود را ز علط برهانند

هم‌قافیهردیف: ایشانقافیه: ـاننددیوان شمس

جانم بر آن قوم که جانند ایشان

چون گل به جز از لطف ندانند ایشان

هم‌قافیهقافیه: ـانندرباعیات

بر من قلم قضا چو بی من رانند

پس نیک و بدش ز من چرا می‌دانند

هم‌قافیهقافیه: ـانندمختارنامه

آنها که به علم و عقل در پیشانند

کی فعل تو و من ازتو و من دانند

هم‌قافیهقافیه: ـانندقطعه‌ها

استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعر

تنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان اشعار

همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفت

که این گروه، چه بی‌همت و تن آسانند