جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـزیندیوان شمس

گفتار تو زر و فعلت ارزیزین است

یک حبه به نزد کس نَیَرزی زین است

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـینمواعظ

اگر مطالعه خواهد کسی بهشت برین را

بیا مطالعه کن گو به نوبهار زمین را

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـیندیوان شمس

از دور بدیده شمس دین را

فخر تبریز و رشک چین را

واژهٔ قافیهردیف: شیوه‌هاقافیه: ـیندیوان شمس

از ورای سر دل بین شیوه‌ها

شکل مجنون عاشقان زین شیوه‌ها

واژهٔ قافیهردیف: کشداقافیه: ـیندیوان شمس

بیار آن که قرین را سوی قرین کشدا

فرشته را ز فلک جانب زمین کشدا

واژهٔ قافیهردیف: منستقافیه: ـیندیوان شمس

گُم شدن در گُم شدن دینِ منست

نیستی در هست آیینِ منست

واژهٔ قافیهردیف: که راستقافیه: ـیندیوان شمس

شاه گشادست رو، دیده شه بین که راست ؟

باده گلگونِ شه، بر گل و نسرین که راست ؟

واژهٔ قافیهردیف: کنندقافیه: ـیندیوان شمس

اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند

کره تند فلک را هر سحرگه زین کنند

واژهٔ قافیهردیف: یاد دارقافیه: ـیندیوان شمس

عزم رفتن کرده‌ای چون عمر شیرین یاد دار

کرده‌ای اسب جدایی رغم ما زین یاد دار

واژهٔ قافیهردیف: دارمقافیه: ـیندیوان شمس

چه دانی تو که در باطن چه شاهی همنشین دارم

رخ زرین من منگر که پای آهنین دارم

واژهٔ قافیهقافیه: ـیندیوان شمس

ما کاهگلان عشق و پهلو به زمین

کرده است زمین را کرمش مرکب و زین

واژهٔ قافیهردیف: دارمقافیه: ـیندیوان شمس

در طریقت دو صد کمین دارم

لیک صد چشم خرده‌بین دارم