جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: سپردمقافیه: ـاکشدیوان اشعار

پسر داشتم چون بلند آفتابی

ز ناگه به تاری مغاکش سپردم

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

بر روی و قفا‌ی مه سیلی زده حسن او

بر دبدبه قارون تسخر زده مسکین‌ش

واژهٔ قافیهردیف: ماقافیه: ـشغزلیات

این‌قدَر نقشی که گل کرد از نهان و فاش ما

صرف رنگی داشت بیرون صدف نقاش ما

هم‌قافیهردیف: می‌زندقافیه: ـشاشعار منتسب

بلبل اندر ناله و، گُل خندهٔ خوش می‌زند

چون نسوزد دل که دلبر در وِی آتش می‌زند؟

هم‌قافیهردیف: باشدقافیه: ـشغزلیات

نقدِ صوفی نه همه صافیِ بی‌غَش باشد

ای بسا خرقه که مُستوجبِ آتش باشد

هم‌قافیهردیف: دارمقافیه: ـشغزلیات

در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

کز سر زلف و رخش، نعل در آتش دارم

هم‌قافیهردیف: گرفته‌ستقافیه: ـشدیوان شمس

دگربار این دلم آتش گرفته‌ست

رها کن تا بگیرد خوش گرفته‌ست

هم‌قافیهردیف: استقافیه: ـشدیوان شمس

هر چند به حلم یار ما جورکش است

لیکن زاری عاشقان نیز خوش است

هم‌قافیهردیف: استقافیه: ـشدیوان شمس

ساقی بیار باده که ایام بس خوشست

امروز روز باده و خرگاه و آتش است

هم‌قافیهردیف: باشدقافیه: ـشدیوان شمس

بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

بدبخت چو خار تیز و سرکش باشد

هم‌قافیهردیف: نشودقافیه: ـشدیوان شمس

بی‌زارم از آن آب که آتش نشود

در زلف مشوشی مشوش نشود

هم‌قافیهردیف: نشودقافیه: ـشدیوان شمس

تا سر نشود یقین که سرکش نشود

وان دلبر برگزیده سرکش نشود