جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـمنیغزلیات

دو یار زیرک و از بادهٔ کهن دو منی

فراغتی و کتابی و گوشهٔ چمنی

واژهٔ قافیهقافیه: ـمنیمختارنامه

شیرین لب و پسته دهن و خوش سخنی

المنة للَّه که به دندان منی!

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیغزلیات

نوش کن جامِ شرابِ یک منی

تا بِدان بیخِ غم از دل برکَنی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیغزلیات

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیدیوان اشعار

در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی

این‌ست که دور از لب و دندان منی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیدیوان اشعار

اگر تو میلِ محبّت کنی و گر نکنی

من از تو روی نپیچم که مُستحبّ‌ِ منی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیدیوان اشعار

جای آن است اگر ببخشایی

که نبینی فقیرتر ز منی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیدیوان اشعار

تو که همتای خویشتن بینی

لاجرم ننگری به مثل منی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیدیوان اشعار

کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی

یک نفس از درون من خیمه به در نمی‌زنی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنیدیوان اشعار

دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست

تا ندانند حریفان که تو منظور منی

واژهٔ قافیهردیف: نیست بیاقافیه: ـنیدیوان شمس

آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا

وان نقش تو از آب منی نیست بیا

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـنیدیوان شمس

دیدم رخ خوب گلشنی را

آن چشم و چراغ روشنی را