جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهردیف: گلقافیه: ـندهاشعار منتسب

بنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل

گه گریهٔ ابر بین و گه خندهٔ گل

هم‌قافیهردیف: ترمقافیه: ـندهدیوان اشعار

از جملهٔ بندگان منش بنده‌ترم

وز چشم خداوندیش افکنده‌ترم

هم‌قافیهردیف: شوی با ماقافیه: ـندهدیوان شمس

گر زان که نه‌ای طالب جوینده شوی با ما

ور زان که نه‌ای مطرب گوینده شوی با ما

هم‌قافیهردیف: راقافیه: ـندهدیوان شمس

چند نهان داری آن خنده را؟

آن مه تابندهٔ فرخنده را

هم‌قافیهردیف: شدقافیه: ـندهدیوان شمس

نام آن کس بَر که مرده از جمالش زنده شد

گریه‌های جمله عالم در وصالش خنده شد

هم‌قافیهردیف: شودقافیه: ـندهدیوان شمس

گوید چونی خوشی و در خنده شود

چون باشد مردهٔ ای که او زنده شود

هم‌قافیهردیف: بادقافیه: ـندهدیوان شمس

نه فلک مر عاشقان را بنده باد

دولت این عاشقان پاینده باد

هم‌قافیهردیف: بیارقافیه: ـندهدیوان شمس

آن جمع کن جان پراکنده بیار

وان مستی هر خواجه و هر بنده بیار

هم‌قافیهردیف: می‌شودقافیه: ـندهدیوان شمس

امروز مرده بین که چه سان زنده می‌شود

آزاد سرو بین که چه سان بنده می‌شود

هم‌قافیهردیف: شدیمقافیه: ـندهدیوان شمس

تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم

چون زلف تو  بس جمع و پراکنده شدیم

هم‌قافیهردیف: شدمقافیه: ـندهدیوان شمس

مُرده بُدم زنده شدم، گریه بُدم خنده شدم

دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

هم‌قافیهردیف: مزنقافیه: ـندهدیوان شمس

ای مجمع دل راه پراکنده مزن

زان زخمه پریشان چو دل بنده مزن