جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـونیمدیوان شمس

گردان به هوای یار چون گردونیم

ایزد داند در این هوا ما چونیم

هم‌قافیهردیف: ماقافیه: ـونیمدیوان اشعار

گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ما

کار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما

هم‌قافیهقافیه: ـنیمدیوان شمس

در فروبند که ما عاشق این انجمنیم

تا که با یار شکرلب نفسی دم بزنیم

هم‌قافیهقافیه: ـنیمدیوان شمس

روز باران است و ما جو می کنیم

بر امید وصل دستی می زنیم

هم‌قافیهقافیه: ـنیمدیوان شمس

بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم

حاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم

هم‌قافیهردیف: افتادستقافیه: ـیمغزلیات

تا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادست

دلِ سودازده از غُصه دو نیم افتادست

هم‌قافیهقافیه: ـیمغزلیات

فتوی پیرِ مُغان دارم و قولی‌ست قدیم

که حرام است مِی آن جا که نه یار است ندیم

هم‌قافیهقافیه: ـیممواعظ

باد گلبوی سحر خوش می‌وزد خیز ای ندیم

بس که خواهد رفت بر بالای خاک ما نسیم

هم‌قافیهقافیه: ـیمدیوان اشعار

امشب آن نیست که در خواب رود چشم ندیم

خواب در روضهٔ رضوان نکند اهل نعیم

هم‌قافیهقافیه: ـیمدیوان اشعار

ما دگر کس نگرفتیم به جای تو ندیم

الله الله تو فراموش مکن عهد قدیم

هم‌قافیهقافیه: ـیممواعظ

فاح نشر الحمی و هب النسیم

و ترانی من فرط وجدی اهیم

هم‌قافیهردیف: افتادقافیه: ـیمدیوان شمس

چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

جان در لب تو چو دیدهٔ میم افتاد