جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـگردیدنغزلیات

پریشان ‌کرد چون خاموشی‌ام آواز گردیدن

ندارد جمع ‌گشتن جز به خویشم بازگردیدن‌

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدنغزلیات

ز خطّ یار بیاموز مِهر با رخِ خوب

که گرد عارضِ خوبان خوش است گردیدن

واژهٔ قافیهردیف: میاموزقافیه: ـیدندیوان شمس

تو چشم شیخ را دیدن میاموز

فلک را راست گردیدن میاموز

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدندیوان شمس

مه گردانست و برک که گردانست

فرقست بسی میان هر گردیدن

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدندیوان شمس

به خدا چرخ همان دید که من دیدستم

ور نه دیدی ز چه بودیش به سر گردیدن

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدندیوان شمس

دیده کی از رخ تو برگردد

به که آید به وقت گردیدن

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدنرباعیات

می خوردن و گرد نیکوان گردیدن

به زآن‌ که به زرق زاهدی ورزیدن

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـیدندیوان اشعار

خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن است

کسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است

واژهٔ قافیهردیف: نمی داند که چیستقافیه: ـیدندیوان اشعار

دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیست

دست خواب آلود، گل چیدن نمی داند که چیست

واژهٔ قافیهردیف: نداشتقافیه: ـیدندیوان اشعار

ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت

این گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت

واژهٔ قافیهردیف: چشمتقافیه: ـیدندیوان اشعار

غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمت

به چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت

واژهٔ قافیهردیف: نمی داندقافیه: ـیدندیوان اشعار

زنقش آرزو دل پاک گردیدن نمی داند

امل هر جا بساطی چید بر چیدن نمی داند