جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۴۳ نتیجه برای «سد» · صفحهٔ ۱۱۸ از ۴۲۱
- غزل شمارهٔ ۳۵۱ صائبکسی را می رسد با چرخ مینایی طرف گشتنکه چون رطل گران بر سر کشد سنگ ملامت را
- غزل شمارهٔ ۳۵۳ صائبندارد بخیه ای غیر از فشردن بر جگر دنداناگر بر دل رسد زخمی ز دوران اهل غیرت را
- غزل شمارهٔ ۳۶۳ صائبکسی را می رسد لاف زبردستی درین میدانکه از دشمن نخواهد وقت فرصت کینه خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۸ صائبکند یک جلوه گوهر پیش غواص و تماشاییرسد فیض سخن یکسان، سخن سنج و سخنور را
- شمارهٔ ۳۷۱ صائبتا ز خود گم نشود دل به هدایت نرسددرد درمان نشود تا به نهایت نرسد
- غزل شمارهٔ ۳۷۳ صائبمکن با ناتوانان سرکشی هر چند مغروریکه از هر مشت خاری می رسد امداد آتش را
- غزل شمارهٔ ۳۸۴ صائبنباشد آدمی را هیچ خلقی بهتر از احسانکه بوسد دست خود، هر کس که گیرد دست سایل را
- غزل شمارهٔ ۴۰۷ صائبکریم پاک گوهر چشم سایل را کند روشنصدف با بسته چشمی می شناسد ابر نیسان را
- غزل شمارهٔ ۴۴۵ صائببه یوسف چون رسد جویای یوسف می شود ساکنوصال افزون کند شوق طلبکار معانی را
- غزل شمارهٔ ۴۴۹ صائبندامت می رسد صائب به فریاد خطاکارانکه خون در ناف گردد مشک آهوی ختایی را
- غزل شمارهٔ ۴۶۹ صائبمباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن‌هاکه در آخر به جایی می‌رسد از خود رمیدن‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۷۰ صائبسرافرازی چو شمع آن را رسد در حلقه طاعتکه محرابش نخواهد شمع از روشن‌جبینی‌ها