جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲٬۲۵۰ نتیجه برای «جان» با فیلتر صائب · صفحهٔ ۱۲ از ۱۸۸
- غزل شمارهٔ ۲۴۴۹ صائبتیرگی از مد احسان جان روشن می کشدرشته میل آتشین در چشم سوزن می کشد
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۹ صائبصحبت روشن ضمیران جسمها را جان کندکوه را برق تجلی آتشین جولان کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۳ صائبساغر پر می علاج جان محزون می‌کندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون می‌کند
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۷ صائبهر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شودهر چه رزق طوطی از شکر شود گویا شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۰ صائبعارفان را نکهت سیب ذقن جان می‌دهدطفل مشرب جان برای نارپستان می‌دهد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۱ صائبزگردون عاقبت جان مصفا سر برون آردکه می چون صاف شد در خم زمینا سر برون آرد
- غزل شمارهٔ ۳۰۱۲ صائبلبش از خنده دندان نما جان تازه می سازدشراب صبح جان می پرستان تازه می سازد
- غزل شمارهٔ ۳۰۴۸ صائبغبار غم به می از جان غم پرور نمی خیزدبه شستن از گهر گرد یتیمی بر نمی خیزد
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۱ صائباگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشدکه در میزان ماه مصر گوهر سنگ کم باشد
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۳ صائببه عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۴ صائببه دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد
- غزل شمارهٔ ۳۱۸۹ صائببه امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟به کشتن می رود چون خونی از زندان برون آید