جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۴۳ نتیجه برای «سد» · صفحهٔ ۱۳۲ از ۴۲۱
- غزل شمارهٔ ۲۶۰۹ صائبشد سخن در روزگار ما چنان کاسد که خلقدر شنیدن بر سخنور منت احسان نهند
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۳ صائبگاه باشد خرمنی از دانه‌ای فاسد شودبخل خاک خشک مغز از صحبت قارون فزود
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۷ صائبجاده با افتادگی صائب به منزل می‌رسدگردباد از بی‌قراری خرج صحرا می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۰ صائبچون رسد وقت رهایی قفل می گردد کلیدخواب در آخر به داد ماه کنعانی رسید
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۵ صائبمی رسد سیل فنا تا چشم بر هم می زنیرخت خود بیرون ازین ویرانه می باید کشید
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۳ صائبگوش ظاهر کی به داد بی زبانان می رسد؟ناله ما ناتوانان را بجان باید شنید
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۴ صائبگرچه می دانم که ننویسد جواب نامه اماز زبان او تسلی نامه ای انشا کنید
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۶ صائبدیده از عیب کسان در خواب چون مخمل کنیدچون رسد نوبت به عیب خود، نظر احول کنید
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۱ صائبمنه زاندازه بیرون پا، اگر آسودگی خواهیکه خون فاسد چو شد آهن ربای نیشتر گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۶ صائببه دریا می‌رسد ابر بهار از قطره‌افشانیزیان مایه‌داران مروت سود می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۵۱ صائبمخور چون ساده لوحان روی دست نعمت الوانکه رگ زین خون فاسد شاهراه نیش می گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۵۴ صائببه خورشید درخشان می رسد چون قطره شبنمدل هر کس که آب از روی آتشناک می گردد