جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲۵۱ نتیجه برای «گل» با فیلتر حافظ · صفحهٔ ۲ از ۲۱
- شمارهٔ ۱۳ حافظ شیرازیصبا به مقدم گل راح روح بخشد بازکجاست بلبل خوشگوی؟ گو برآر آواز!
- شمارهٔ ۱۸ حافظ شیرازیای در چمن خوبی رویت چو گل خودروچین شکن زلفت چون نافهٔ چین خوش بو
- شمارهٔ ۲۵ حافظ شیرازیای ز شرم عارضت گل کرده خویبر عرق پیش عقیقت جام می
- غزل شمارهٔ ۲۵ حافظ شیرازیشکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مستصَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست
- غزل شمارهٔ ۴۱ حافظ شیرازیاگر چه باده فَرَح بخش و باد گُل‌بیز استبه بانگِ چَنگ مخور مِی که مُحتَسِب تیز است
- غزل شمارهٔ ۴۴ حافظ شیرازیکُنون که بر کفِ گُل، جامِ بادهٔ صاف استبه صد هزار زبان، بلبلش در اوصاف است
- شمارهٔ ۴۸ حافظ شیرازیعید است و موسم گل، ساقی بیار بادههنگام گل که دیده بی می قدح نهاده
- شمارهٔ ۵۰ حافظ شیرازیاکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتیساقی می گلرنگ طلب بر لب کشتی
- غزل شمارهٔ ۸۱ حافظ شیرازیصبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفتناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت
- غزل شمارهٔ ۱۱۲ حافظ شیرازیآن که رخسارِ تو را رنگِ گل و نسرین دادصبر و آرام توانَد به منِ مسکین داد
- غزل شمارهٔ ۱۶۲ حافظ شیرازیخوش آمد گُل وز آن خوش‌تر نباشدکه در دستت بجز ساغر نباشد
- غزل شمارهٔ ۲۱۹ حافظ شیرازیکنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجودبنفشه در قدمِ او نهاد سر به سجود