جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۷۱۶ نتیجه برای «سخن» · صفحهٔ ۲۰۰ از ۴۷۷
- بخش ۵۵ - چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را اقبال لاهورینغمه کجا و من کجا ساز سخن بهانه ایستسوی قطار می کشم ناقهٔ بی زمام را
- بخش ۲۷۴ - جلال و گوته اقبال لاهوریگفت رومی ای سخن را جان نگارتو ملک صید استی و یزدان شکار
- بخش ۳۶ - احوال دوشیزهٔ مریخ که دعوی رسالت کرده اقبال لاهوریاز مقام مرد و زن دارد سخنفاش تر می گوید اسرار بدن
- بخش ۱۸۹ - شاهین و ماهی اقبال لاهوریماهی بچه را سوز سخن چهره برافروختشاهین بچه خندید و ز ساحل به هوا خاست
- غزل شمارهٔ ۱۴۹ حافظ شیرازیسخن در احتیاجِ ما و اِسْتِغنا‌یِ معشوق استچه سود افسونگر‌ی ای دل؟ که در دلبر نمی‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۴۵۴ حافظ شیرازیسخن در پرده می‌گویم، چو گل از غنچه بیرون آیکه بیش از پنج روزی نیست، حکمِ میرِ نوروزی
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازی… ضدّ او بود گفت: «ابنای جنسِ ما را نشاید در حضرتِ پادشاهان جز به راستی سخن گفتن. این مَلِک را دشنام داد و ناسزا گفت». مَلِک روی از این سخن در هم آورد و گفت: «آن دروغِ وی پسندیده‌تر آمد مَرا زین راست که تو گفتی، که رویِ آن …
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازیمعانی این سخن را به عربی با شامیان همی‌گفتم و تعجب همی‌کردند از عمر دراز و تأسف او همچنان بر حیات دنیا.
- حکایت شمارهٔ ۳ سعدی شیرازیگفت: سبب آن که سخن اندیشیده باید گفت و حرکت پسندیده کردن همه خلق را علی العموم و پادشاهان را علی الخصوص، به موجب آنکه بر دست و زبان ایشان هر چه رفته شود هر آینه به افواه بگویند و قول و فعل عوام الناس را چندان اعتباری نبا …
- حکایت شمارهٔ ۴ سعدی شیرازی… دند و براندند و مکتب او را به مصلحی دادند پارسای سلیم نیک‌مرد حلیم که سخن جز به حکم ضرورت نگفتی و موجب آزار کس بر زبانش نرفتی.
- حکایتِ شمارهٔ ۱۲ سعدی شیرازیدر چنین سال، مُخَنَّثی، دور از دوستان، که سخن در وصفِ او ترکِ ادب است، خاصّه در حضرتِ بزرگان و به طریقِ اِهمال از آن در‌گذشتن هم نشاید که طایفه‌ای بر عجزِ گوینده حمل کنند. بر این دو بیت اقتصار کنیم که اندک، دلیلِ بسیاری …
- غزل شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیباران اَشکم می‌رود، وز اَبرم آتش می‌جهدبا پختگان گوی این سخن سوزش نباشد خام را