جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۰۹ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۴۱۴ حافظ شیرازیشمع سحرگهی اگر لاف ز عارض تو زدخصم زبان دراز شد خنجر آبدار کو؟
- غزل شمارهٔ ۴۲۰ حافظ شیرازیناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟مست از خانه برون تاخته‌ای، یعنی چه؟
- غزل شمارهٔ ۴۲۲ حافظ شیرازیزهد من با تو چه سنجد که به یغمای دلممست و آشفته به خلوتگه راز آمده‌ای
- غزل شمارهٔ ۴۳۴ حافظ شیرازیای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستیوآنگه برو که رستی از نیستی و هستی
- غزل شمارهٔ ۴۴۹ حافظ شیرازیای مگس حضرت سیمرغ نه جولانگه توستعرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری
- غزل شمارهٔ ۴۶۳ حافظ شیرازیبه هر منزل که رو آرد خدا رانگه دارش به لطف لایزالی
- غزل شمارهٔ ۴۶۵ حافظ شیرازیرفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلیآمد به گوش ناگهم آواز بلبلی
- غزل شمارهٔ ۴۶۶ حافظ شیرازیچون عمر تبه کردم چندان که نگه کردمدر کنج خراباتی افتاده خراب اولی
- غزل شمارهٔ ۴۹۰ حافظ شیرازیاین حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می‌گفتبر درِ میکده‌ای، با دَف و نِی، ترسایی
- غزل شمارهٔ ۴۹۲ حافظ شیرازیدرودی چو نورِ دِلِ پارسایانبِدان شَمْعِ خَلْوَتْگَهِ پارسایی
- غزل شمارهٔ ۴۹۵ حافظ شیرازیمِی خواه و گُل‌اَفشان کن، از دَهر چه می‌جویی؟این گفت سَحرگَه گُل، بلبل! تو چه می‌گویی؟
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازیو گر به چشمِ ارادت نگه کنی در دیوفرشته‌ایت نماید به چشم کَرّوبی