جستوجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقلقول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیمفاصله در جستوجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۷٬۷۶۱ نتیجه برای «آمد» · صفحهٔ ۲۶۲ از ۶۴۷
- بخش ۱۶۶ - پشیمان شدن آن سرلشکر از آن خیانت کی کرد و سوگند دادن او آن کنیزک را کی به خلیفه باز نگوید از آنچ رفت جلال الدین محمد مولویآن به نسبت باطل آمد پیش ایننسبتست اغلب سخنها ای امین
- بخش ۸۷ - بیان حال خودپرستان و ناشکران در نعمت وجود انبیا و اولیا علیهم السلام جلال الدین محمد مولویکو خلیلی کو برون آمد ز غارگفت هذا رب هان کو کردگار
- بخش ۲۸ - نیت کردن او کی این زر بدهم بدان هیزمکش چون من روزی یافتم به کرامات مشایخ و رنجیدن آن هیزمکش از ضمیر و نیت او جلال الدین محمد مولویمیوهٔ مکروه بر من خوش شدسترزق خاصی جسم را آمد به دست
- بخش ۱۲۸ - دعوت کردن مسلمان مغ را جلال الدین محمد مولویخواستی مسجد بود آن جای خیردیگری آمد مر آن را ساخت دیر
- بخش ۱۱۴ - صبر فرمودن اعرابی زن خود را و فضیلت صبر و فقر بیان کردن با زن جلال الدین محمد مولویشب گذشت و صبح آمد ای تمرچند گیری این فسانهٔ زر ز سر
- بخش ۹۷ - مثل دوبین همچو آن غریب شهر کاش عمر نام کی از یک دکانش به سبب این به آن دکان دیگر حواله کرد و او فهم نکرد کی همه دکان یکیست درین معنی کی به عمر نان نفروشند هم اینجا تدارک کنم من غلط کردم نامم عمر نیست چون بدین دکان توبه و تدارک کنم نان یابم از همه دکانهای این شهر و اگر بیتدارک همچنین عمر نام باشم ازین دکان در گذرم محرومم و احولم و این دکانها را از هم جدا دانستهام جلال الدین محمد مولویاو همت زان سو حواله میکندهین عمر آمد که تا بر نان زند
- بخش ۷۳ - متهم کردن آن شیخ را با دزدان وبریدن دستش را جلال الدین محمد مولویدر زمان آمد سواری بس گزینبانگ بر زد بر عوان کای سگ ببین
- بخش ۱۱۲ - مقالت برادر بزرگین جلال الدین محمد مولویجمله عالم را نشان داده به صبرزانک صبر آمد چراغ و نور صدر
- بخش ۱۲۲ - سبب حرمان اشقیا از دو جهان کی خسر الدنیا و الآخرة جلال الدین محمد مولویهر پیمبر فرد آمد در جهانفرد بود آن رهنمایش در نهان
- بخش ۹۸ - اقتدا کردن قوم از پس دقوقی جلال الدین محمد مولویپیش در شد آن دقوقی در نمازقوم همچون اطلس آمد او طراز
- بخش ۱۸۴ - لاابالی گفتن عاشق ناصح و عاذل را از سر عشق جلال الدین محمد مولویبس کنم، دلبر در آمد در خطابگوش شو والله اعلم بالصواب
- بخش ۳ - ظاهر شدن عجز حکیمان از معالجهٔ کنیزک و روی آوردن پادشاه به درگاه اله و در خواب دیدن او ولیی را جلال الدین محمد مولویچون به خویش آمد ز غَرقاب فناخوش زبان بگشاد در مدح و دعا
