جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۳۱۷ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۶۶۸۳ صائبمست شو چون گل، گریبانی به مستی چاک کنتا به کی چون غنچه دربند قبا باشد کسی؟
- غزل شمارهٔ ۶۶۸۵ صائبنیست غیر از گوشه دل در جهان آب و گلگوشه امنی که یک ساعت بیاساید کسی
- غزل شمارهٔ ۶۶۹۲ صائبخاکیان بی بصیرت بر زمین چسبیده اندپیش طفلان مهره گل با گهر باشد یکی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۱ صائبشب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۳ صائبشبنمی بر دامن گلهای بی خارست باربر سبکروحان گرانی می کند اندک غمی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۹ صائببرد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی
- غزل شمارهٔ ۶۷۲۶ صائبمیتوانی صد دل ویرانه را آباد کرداز زر و سیم آنچه صرف خانه گل می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۶۷۳۴ صائبدر خزان ای شاخ گل گرد سرت پر می زندحرف بلبل را اگر در نوبهاران بشنوی
- غزل شمارهٔ ۶۷۳۹ صائبچمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پیز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی
- غزل شمارهٔ ۶۷۴۰ صائبمشو زنهار ایمن از خمار باده عشرتکه دارد خنده گل گریه تلخ گلاب از پی
- غزل شمارهٔ ۶۷۴۱ صائبنباشد تکیه گاهی غنچه را بهتر ز شاخ گلسر منصور را بالین ز چوب دار بایستی
- غزل شمارهٔ ۶۷۴۵ صائبدر جنت به رویش بی تکلف واکند رضوانگشاید هر که آن گل پیرهن را از قبا بندی