جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۴۶۴ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۷۰ صائبمی کند ما را ز روی تلخ دریا بی نیازقطره آبی که در دل چون گهر داریم ما
- غزل شمارهٔ ۳۰۹ صائبقطره باران ز فیض گوشه گیری شد گهرزینهار از خلوت ای روشن روان بیرون میا
- غزل شمارهٔ ۳۱۳ صائبدرین دریا به غواصی گهر مشکل به دست آیددل هر کس که گردد آب، گوهر می برد اینجا
- غزل شمارهٔ ۳۳۸ صائبز چشم بد خدا آن چشم میگون را نگه دارد!که در هر گردشی مست تماشا می‌کند ما را
- غزل شمارهٔ ۳۴۵ صائبدهن بستن ز آفت‌ها نگهبان است دل‌ها رالب خاموش دیوار گلستان است دل‌ها را
- غزل شمارهٔ ۳۸۵ صائبغبار غم نظر بر مردم روشن گهر داردنصیبی نیست از گرد یتیمی مهره گل را
- غزل شمارهٔ ۳۸۹ صائبگهر ز افتادگی از باغ پای تخت کرد آخرکه می گوید ترقی نیست در طالع تنزل را؟
- غزل شمارهٔ ۴۰۳ صائبز نقصان گهر باشد تکبر با فرودستانکه خودداری میسر نیست گوهرهای غلطان را
- غزل شمارهٔ ۴۲۶ صائبمن آن روزی که آهنگ بیابان جنون کردملحد از غیرتم، گهواره سان لرزید مجنون را
- غزل شمارهٔ ۴۳۳ صائبندارد شکری در چاشنی گردون میناییبه حرف و صوت می دارد نگه آیینه طوطی را
- غزل شمارهٔ ۴۷۲ صائببزرگان را کند تردستی از آفت سپرداریکه از موج گهر باشد دعای جوشن دریا
- غزل شمارهٔ ۴۷۳ صائبنباشد سخت گیری در گهر اهل سخاوت راگره واگردد از دل چون حباب آسان درین دریا