جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۴۹۴ از ۱٬۶۳۸
- بخش ۱۶ - حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشان سعدی شیرازیشنیدم که در مرزی از باختربرادر دو بودند از یک پدر
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۳ جلال الدین محمد مولویاو دو صد عهد کند گوید من بس کردمتوبه کردم نتراشم ز شما چون نجار
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۲ جلال الدین محمد مولویگر همه تن سپری ور ره پنهان سپریور دو پر ور سه پری در فخ آن دام وری
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۰ جلال الدین محمد مولویدر آفاق گردون زمانی پریدیگذشتی بدان شه که او را سزایی
- بخش ۲۵ - تمثیل مرد حریص نابیننده رزاقی حق را و خزاین و رحمت او را به موری کی در خرمن‌گاه بزرگ با دانهٔ گندم می‌کوشد و می‌جوشد و می‌لرزد و به تعجیل می‌کشد و سعت آن خرمن را نمی‌بیند جلال الدین محمد مولویصاحب خرمن همی‌گوید که هیای ز کوری پیش تو معدوم شی
- بخش ۱۴۳ - حکایت آن مؤذن زشت آواز کی در کافرستان بانگ نماز داد و مرد کافری او را هدیه داد جلال الدین محمد مولویگفت دختر چیست این مکروه بانگکه به گوشم آمد این دو چار دانگ
- بخش ۲۱۲ - ملاقات آن عاشق با صدر جهان جلال الدین محمد مولویآه سوزانش سوی گردون شدهدر دل صدر جهان مهر آمده
- بخش ۸۹ - قصهٔ جوحی و آن کودک کی پیش جنازهٔ پدر خویش نوحه می‌کرد جلال الدین محمد مولویزین نسق اوصاف خانه می‌شمردوز دو دیده اشک خونین می‌فشرد
- بخش ۱۳۷ - باز جواب گفتن آن کافر جبری آن سنی را کی باسلامش دعوت می‌کرد و به ترک اعتقاد جبرش دعوت می‌کرد و دراز شدن مناظره از طرفین کی مادهٔ اشکال و جواب را نبرد الا عشق حقیقی کی او را پروای آن نماند و ذلک فضل الله یتیه من یشاء جلال الدین محمد مولویچونک مقضی بد دوام آن روشمی‌دهدشان از دلایل پرورش
- بخش ۹۷ - داستان پیر چنگی کی در عهد عمر رضی الله عنه از بهر خدا روز بی‌نوایی چنگ زد میان گورستان جلال الدین محمد مولویگرچه هم نغمهٔ پری زین عالمستنغمهٔ دل برتر از هر دو دمست
- بخش ۱۹۵ - گفتن شیطان قریش را کی به جنگ احمد آیید کی من یاریها کنم وقبیلهٔ خود را بیاری خوانم و وقت ملاقات صفین گریختن جلال الدین محمد مولویچون قریش از گفت او حاضر شدندهر دو لشکر در ملاقات آمدند
- بخش ۱۱۸ - مراعات کردن زن شوهر را و استغفار کردن از گفتهٔ خویش جلال الدین محمد مولویتو مرا در دردها بودی دوامن نمی‌خواهم که باشی بی‌نوا