جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۷٬۷۶۱ نتیجه برای «آمد» · صفحهٔ ۵۲۶ از ۶۴۷
- غزل شمارهٔ ۲۴۳۲ صائبآشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شدهر که زین دریا برآمد گوهر یکدانه شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۳۷ صائبدر سخن کی می تواند شد سرآمد چون قلم؟هر که در هر نقطه چون پرگار سرگردان نشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۸۳ صائبدر نظربازی سرآمد چون نباشند آهوان؟مدتی زانوی خود ته پیش مجنون کرده‌اند
- غزل شمارهٔ ۲۵۰۳ صائبچون علم در راستی هر کس سرآمد گشته استبی‌محابا غوطه در دریای لشکر می‌زند
- غزل شمارهٔ ۲۵۰۶ صائبدر خلاف وعده ابرویت سرآمد گشته استدر کجی‌ها این ترازو راستی مو می‌زند
- غزل شمارهٔ ۲۵۹۲ صائبچون شرر از سنگ آسان است بیرون آمدنوای بر آن کس که از حیرت زمین گیرش کنند
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۲ صائبتا برآمد از وطن یوسف عزیز مصر شددانه گوهر در زمین پاک غربت می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۱ صائببا زبان نتوان برآمد با نواسنجان عشقحرف صائب چون بر آید گوش می باید کشید
- غزل شمارهٔ ۲۸۴۰ صائبسخنسنجی سرآمد در فن گفتار می‌گرددکه چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۵ صائببه ور باده نتواند برآمد هر زبردستیکه را دیدی که پشت دست پیش تاک نگذارد؟
- غزل شمارهٔ ۳۲۰۴ صائبنه آسان است بیرون آمدن از وادی غفلتکه خون از چشم رهرو زین ره خوابیده می آید
- غزل شمارهٔ ۳۲۴۲ صائبنیست چندان خطری شیشه به سنگ آمده راجای رحم است بر آن کز نظر او افتاد